disvuincâ v.tr.

INDICATÎF
	Presint	Imperfet	Passât	Futûr sempliç
jo o	disvuinchi	disvuincavi	disvuincai	disvuincarai
tu tu	disvuinchis	disvuincavis	disvuincaris	disvuincarâs
lui al / jê e	disvuinche	disvuincave	disvuincà	disvuincarà
nô/noaltris o	disvuinchìn	disvuincavin	disvuincarin	disvuincarìn
voaltris/Vô o	disvuincais	disvuincavis	disvuincaris	disvuincarês
lôr a	disvuinchin	disvuincavin	disvuincarin	disvuincaran

CONIUNTÎF
	Presint (I forme)	Presint (II forme)	Imperfet
jo o	disvuinchedi	disvuinchi	disvuincàs
tu tu	disvuinchedis	disvuinchis	disvuincassis
lui al / jê e	disvuinchi	disvuinchedi	disvuincàs
nô/noaltris o	disvuinchedin	disvuinchìn	disvuincassin
voaltris/Vô o	disvuinchedis	disvuincais	disvuincassis
lôr a	disvuinchin	disvuinchedin	disvuincassin