Formari e cuadris flessionâi

autojustificâsi v.rif.

INDICATÎF
  Presint Imperfet Passât Futûr sempliç
jo mi  autojustifichi  autojustificavi  autojustificai  autojustificarai 
tu ti  autojustifichis  autojustificavis  autojustificaris  autojustificarâs 
lui/jê si  autojustifiche  autojustificave  autojustificà  autojustificarà 
nô/noaltris si  autojustifichìn  autojustificavin  autojustificarin  autojustificarìn 
voaltris/Vô si  autojustificais  autojustificavis  autojustificaris  autojustificarês 
lôr si  autojustifichin  autojustificavin  autojustificarin  autojustificaran 
CONIUNTÎF
  Presint (I forme) Presint (II forme) Imperfet
jo mi  autojustifichi  autojustifichedi  autojustificàs 
tu ti  autojustifichis  autojustifichedis  autojustificassis 
lui/jê si  autojustifichi  autojustifichedi  autojustificàs 
nô/noaltris si  autojustifichìn  autojustifichedin  autojustificassin 
voaltris/Vô si  autojustificais  autojustifichedis  autojustificassis 
lôr si  autojustifichin  autojustifichedin  autojustificassin 
CONDIZIONÂL
jo mi  autojustificarès 
tu ti  autojustificaressis 
lui/jê si  autojustificarès 
nô/noaltris si  autojustificaressin 
voaltris/Vô si  autojustificaressis 
lôr si  autojustificaressin 
IMPERATÎF
   
tu  autojustifichiti 
   
nô/noaltris  autojustifichìnsi 
voaltris/Vô  autojustificaitsi 
   
PARTICIPI PASSÂT
  Singolâr Plurâl
Masculin autojustificât autojustificâts
Feminin autojustificade autojustificadis
GJERUNDI
autojustificantsi